Zmiany w kodeksie pracy

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

CZŁOWIEK – NAJLEPSZA INWESTYCJA

ZMIANY W KODEKSIE PRACY DOTYCZĄCE WYNAGRODZENIA ZA JEDNAKOWĄ PRACĘ LUB ZA PRACĘ O JEDNAKOWEJ WARTOŚCI

1 Stycznia 2002 roku została wprowadzona do Kodeksu Pracy definicja pracy o jednakowej wartości. Podstawą unijną dla tych zmian jest dyrektywa nr 75/117 z dnia 10.02.1975 r. w sprawie zbliżania ustawodawstwa Państw Członkowskich dotyczących stosowania zasady równego wynagrodzenia pracujących kobiet i mężczyzn.

Art. 183c. Kodeksu Pracy stanowi:

& 1. Pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości.

& 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w & 1, obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub innej formie niż pieniężna.

& 3. Pracami o jednakowej wartości są prace, których wykonywanie wymaga od pracowników porównywalnych kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym, a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku.

Art. 183b.

&1. Za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, z zastrzeżeniem &2-4, uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn określonych w art.18(3a)&1, którego skutkiem jest w szczególności:

1. Odmowa nawiązania lub rozwiązania stosunku pracy.

2. Niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą.

3. Pominięcie przy typowaniu do  udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, chyba że pracodawca udowodni, że kierował się obiektywnymi powodami.

4. Ustalaniu warunków zatrudnienia i zwalniania pracowników, zasad wynagrodzenie i awansowania oraz dostępu do szkoleń w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych – z uwzględnieniem kryterium stażu pracy.

Art. 183d.

Osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów.