Pomoc dla osób współuzależnionych

Oto kilka zasadniczych wskazówek- jak rodzina może pomóc osobie współuzależnionej.

1. „Spojrzeć prawdzie w oczy”, tzn. przyznać, że w rodzinie istnieje problem alkoholowy.
2.Zdobywać wiedzę o alkoholizmie- istnieje wiele książek na ten temat.
3.Dążyć do pokonania własnych słabości, jak złość, litowanie się nad sobą, stany depresyjne- tego rodzaju reakcje niczemu dobremu nie służą. Ich pokonanie ma podstawowe znaczenie dla zwiększenia poczucia pewności siebie i poprawy samopoczucia członków rodziny.
4.Nie pozwalać alkoholikowi na obwinianie siebie czy innych domowników.
5.Nie posługiwać się karą, przekupstwem czy groźbą w celu zmuszenia alkoholika do porzucenia nałogu, gdyż prowadzi to do narodzenia się poczucia winy u osoby uzależnionej i pogłębienia nałogu.
6.Nie ukrywać problemów spowodowanych przez alkoholizm, np. nie usprawiedliwiać nieobecności alkoholika w pracy, aby nie osłabić w nim woli uwolnienia się od nałogu.
7.Nie należy niszczyć butelek z alkoholem- ten sposób przejęcia kontroli nad życiem alkoholika nie przynosi żadnych pozytywnych rezultatów, stanowi jedynie usprawiedliwienie dla rodziny, że „coś” robi na rzecz rozwiązania problemu.
8.Nie należy pić alkoholu z osobą dotkniętą alkoholizmem- tego rodzaju zachowanie otoczenia tylko wzmacnia nawyk picia u alkoholika i może doprowadzić do uzależnienia innych członków rodziny.
9.Nie przejmować obowiązków osoby uzależnionej, zarówno związanych z prowadzeniem domu, jak i pracą czy szkołą.
10.Nie żądać i akceptować nierealnych obietnic, gdyż alkoholizm nie jest problemem siły woli. Wymuszając obietnice, które nie mogą być spełnione prowadzi się do kłamstw, a w efekcie do pogłębiania braku wzajemnego zaufania.

NALEŻY NATOMIAST KORZYSTAĆ ZE WSZYSTKICH MOŻLIWYCH FORM POMOCY.
NIE WOLNO PRÓBOWAĆ LECZYĆ ALKOHOLIZMU NA WŁASNĄ RĘKĘ.
ALKOHOLIK I JEGO RODZINA POTRZEBUJĄ POMOCY SPECJALISTÓW ORAZ NIEPIJĄCYCH ALKOHOLIKÓW.